|
ՊԱՅՔԱ՛Ր, ՊԱՅՔԱ՛Ր, ՄԻՆՉԵՎ ՎԵ՛ՐՋ
ընդհատակյա թերթ
www.Payqar.org
18.03.08 թողարկում
Ստախոսը
18.03.2008,
Երեւան
Վերջին
շրջանում
Սերժ
Սարգսյանը
կաշվից
դուրս
է
գալիս
նույնիսկ
իր
նախարարներին
համոզելու
համար,
որ
այն
պաշտոնական
տեղեկատվությունը
որ
տարածվում
է`
ճշմարտություն
է:
Բայց
այդպիսի
յուրաքանչյուր
պնդումից
հետո
Սերժիկը
մի
այնպիսի
սուտ
է
խոսում,
որ
կաշվից
դուրս
գալը
դառնում
է
անիմաստ:
Մասնավորապես
իր
ինտերներտային
հարցուպատասխանի
ժամանակ
Սերժիկը
փորձում
էր
ապացուցել,
որ
մարտի
լույս
մեկի
գիշերը
Ազատության
հրապարակը
գրոհած
ոստիկանությունը
նպատակ
չի
ունեցել
ցրելու
նստացույցը:
"Եթե
ոստիկանությունը
գնում
էր
ցրելու,
ապա
ինչո՞ւ
առանց
զենքի,
ինչո՞ւ
առանց
հատուկ
հանդերձանքի,
սաղավարտի,
վահանի,
ռետինե
մահակների",-բառացիորեն
հայտարարել
էր
Սերժիկը:
Սա
այն
քիչ
լուսանկարներից
է,
որ
հաջողվել
է
իրականացնել
Ազատության
հրապարակում
գրոհի
հենց
սկզբում`
ժամը
6-ն
անց
55: Այստեղ
պարզ
երեւում
են
թե՛
հատուկ
հանդերձանքը,
թե՛
սաղավարտները,
թե՛
վահանները
եւ
թե՛
ռետինե
մահակները:
Սա
մեկ
անգամ
եւս
ապացուցում
է,
որ
ի
դեմս
Սերժ
Սարգսյանի
գործ
ունենք
բացահայտ
ստախոսի,
կամ
առնվազն
իրավիճակից
բոլորովին
անտեղյակ
մի
մարդու
հետ:
ԺՈՂՈՎՐԴԱՎԱՐԱԿԱՆ
ՂԱՐԱԲԱՂ
18.03.2008,
Ստեփանակերտ
Շարժումը,
որ
կոչում
ենք
համաժողովրդական,
իրականում
կարեւոր
բաղադրիչներ
ունի
նաեւ
Հայաստանի
սահմաններից
դուրս:
Հուժկու
ցույցերը
Լոս
Անջելեսում
եւ
Վաշինգտոնում,
Վրաստանի
հավաքները
հայկական
դեսպանատան
ու
եվրոպական
կառույցների
դիմաց,
Եվրոպայում
բողոքի
ցույցերը,
“ՍՕՍ-Արմենիա”
լրատվական
կառույցի
շտապ
կազմակերպումը`
այս
ամենը
դրա
ապացույցն
են:
Իսկ
ի՞նչ
էր
կատարվում
այդ
ժամանակ
երկրորդ
հայկական
պետության
մեջ`
Ղարաբաղում:
Որքան
էլ
ցավալի
է,
բայց
պետք
է
խոստովանենք,
որ
համահայկական
շարժման
ոչ
մի
դրական
արձագանք
չկար:
Որպես
ուշացած
եւ
միայնակ,
թեեւ
շատ
ուրախալի
ծաղիկ
էր
ղարաբաղյան
երկու
թերթերի
խմբագիրների
մտահոգությունը
Հայաստանում
խոսքի
ազատության
վերաբերյալ:
Ղարաբաղցիները
հաճախ
են
կրկնում,
որ
իրենք
ցանկանում
են
իրենց
երկիրն
ինքնուրույն
կառուցեն,
իսկ
Հայաստանից
միջամտությունը
խանգարում
է
Ստեփանակերտում
ժողովրդավարության
(??!!) կառուցմանը:
Եվ
ահա,
ընձեռնված
էր
հիանալի
հնարավորություն
ցուցադրելու
սեփական
ժողովրդավարության
հասունությունը,
համահայկական
խնդիրների
նկատմամբ
մտահոգությունը,
ի
վերջո,
որեւէ
կերպ
Հայաստանին
երախտագիտություն
հատուցելու
այն
ամենի
համար,
որ
այս
քսան
տարիների
ընթացքում
Երեւանն
է
արել
Ստեփանակերտի
համար:
Ընդգծեմ,
որ
խոսքը
գնում
է
ոչ
այնքան
պետական
մակարդակով
ինչ-ինչ
վերաբերմունքի
մասին
(Բակո
Սահակյանը
ճիշտ
ժամանակին
շնորհավորեց
Սերժ
Սարգսյանին),
այլ
այնտեղի
“քաղաքացիական
հասարակության”
մասին,
այնտեղ
բնակվող
ակտիվ
դիրքորոշում
ունեցող,
ռեժիմի
հետ
չձուլված
հայորդիների
մասին:
Արդյո՞ք
նրանց
համար
անհնար
էր
մի
ավտոբուսով,
մի
մարդատարով
հասնել
Երեւան
ու
Ազատության
հրապարակում
պարզել
Արցախի
դրոշը,
բարձրացնել
մի
ցուցապաստառ,
կամ
գոնե
ցավակցություն
հայտնել
մարտի
1-ի
զոհերին:
Իսկ
դրա
փոխարեն
ինչպե՞ս
հիշատակվեց
Ղարաբաղն
այս
ողջ
ընթացքում.
“ղարաբաղյան
կլանով”,
“ղարաբաղյան
սպեցնազով”,
ու
Ղարաբաղի
ազատագրման
համար
պայքարած
երկրապահի
հետապնդումներով
ու
ձերբակալություններով:
Հիշենք,
որ
ողջ
Ղարաբաղում
բնակվում
է
մի
քառորդ
միտինգի
չափ
ժողովուրդ,
ու
նրանց
մասին
միայն
բացասակա՞նը:
Լավ,
ենթադրենք,
որ
Ղարաբաղում
չկար
քաղաքացիական
գիտակցությամբ
քաղաքացի,
բայց
չկա՞ր
նաեւ
քաղաքական
գիտակցություն:
Չկա՞ր
մեկը,
որ
հասկանար,
թե
անհրաժեշտ
է
“պլան
Բ”,
անհրաժեշտ
է
երեսի
տեղ
թողնել,
որ
եթե
հանկարծ
Սերժիկը
չհաղթի,
Հայաստանում
չգերակշռի
հանրային
մերժման
մտայնությունը,
որ
հնարավորություն
ունենային
ասելու,
թե
“Ռոբն
ու
Սերժը
ղարաբաղցիներից
վատագույնն
են”,
ինչպես
մինչեւ
հիմա
հաճախ
ասում
էին
մեր
ականջին:
Ո՞րն
էր
դրա
պատճառը,
արդյո՞ք
բոլոր
ղարաբաղցիք
այնքան
պարզունակ
են,
որ
հավատան
“հենց
Լեւոնը
եկավ,
Ղարաբաղը
կծախի”
միֆին,
միթե՞
բոլորը
կորցրել
են
տրամաբանությունը
եւ
հիշողությունը,
ու
մոռացել
են,
որ
Լեւոնն
էր,
որ
հաղթեց
թե
ռազմական,
թե
դիվանագիտական
ճակատամարտերում,
իսկ
Ռոբը
դիրք
դիրքի
հետեւից
է
զիջում
առայժմ
դիվանագիտության
մեջ,
իսկ
հետո`
նաեւ
մարտադաշտում,
Մի՞թե
նրանց
չսթափեցրեց
ոչ
վերջին
ավանտյուրան
Մարտակերտում,
ոչ
էլ
ջախջախիչ
պարտությունը
ՄԱԿ-ում:
Մի՞թե
գոնե
հիմա
ակնհայտ
չէ,
որ
իր
աթոռը
պահպանելու
համար
Ռոբն
ու
Սերժը
արդեն
զոհաբերում
են
Ղարաբաղը:
Թ՞ե
Ստեփանակերտում
կարծում
էին,
որ
ղարաբաղյան
կլանի
ձեռքով
“ալիեւշչինան”
այնպես
է
արմատացել
Հայաստանում,
այնպես
է
ջարդել
մեր
կամքը,
որ
մենք
արդեն
ընդունակ
չենք
որեւէ
ճշմարիտ
ու
ազնիվ
արարքի,
ի
վիճակի
չենք
պայքարելու
մեր
ազատության
համար,
իսկ
Ղարաբաղի
մասին
բարի
ենք
խոսում
վախից`
այն
պատճառով,
ինչ
Բաքվում
“սիրում
են”
Նախիջեւանը:
Իհարկե,
համաժողովրդական
շարժման
հաղթանակից
հետո
Հայաստանում
կրկին
կձեռնարկենք
այն,
ինչ
միջազգային
խաղաղապահների
տերմիններով
կոչվում
է
“փոխադարձ
վստահությունն
ամրապնդելուն
ուղղված
միջոցառումներ”,
կրկին
ստիպված
կգտնենք
ղարաբաղցիներ,
որոնք
կանիծեն
Ռոբին
ու
Սերժին,
որոնք
կասեն,
որ
իրենք
հենց
սկզբից
էլ
եղել
են
շարժման
մեջ:
Դա
հաղթանակից
հետո,
իսկ
հիմա
պետք
է
հիշենք,
որ
եթե
թուրք
ու
ադրբեջանցի
ագրեսորներից
մեզ
պաշտպանում
է
սահմանը,
ապա
“ղարաբաղի
սպեցնազի”
առաջ
մեր
սահմանը
անպաշտպան
է:
Միայն
անկախ,
անկողմնակալ
ու
թափանցիկ
հետաքննություն
18.03.2008,
Երեւան
Եվրախորհրդի
մամուլի
բաժինը
այսօր
տարածել
է
հաղորդագրություն,
որում
նշվում
է,
որ
Եվրոպայի
խորհրդի
մարդու
իրավունքների
հանձնակատար
Թոմաս
Համմարբերգը
Հայաստան
կատարած
եռօրյա
այցի
ավարտին
հայտարարել
է,
որ
արտակարգ
իրավիճակը
պետք
է
չեղյալ
հայտարարվի,
եւ
անկախ,
անկողմնակալ
ու
թափանցիկ
հետաքննություն
սկսվիª
պարզաբանելու,
թե
ինչ
է
իսկապես
տեղի
ունեցել
Երեւանում
մարտի
1-ին
ոստիկանության
եւ
ընդդիմադիր
ցուցարարների
միջեւ
առճակատման
ընթացքում:
Նշելով,
որ
“այսպիսի
հետաքննության
իրականացումը
Հայաստանում
դյուրին
չի
լինի
ներկա
բեւեռացված
միջավայրում”,
Համմարբերգը
հավելել
է,
թե
“միջազգային
հանրությունը
պատրաստակամություն
է
հայտնել
մասնակցություն
կամ
այլ
օժանդակություն
ցուցաբերել
մարտի
1-ի
իրադարձությունների
հետաքննությանըª
փորձառությանը,
արհեստավարժությանը
եւ
արժանահավատությանը
նպաստելու
նպատակով”:
Համմարբերգը
ընդգծել
է,
որ
ցուցարարները,
ովքեր
բռնի
գործողություններ
են
իրականացրել,
պետք
է
պատասխանատվության
կանչվեն,
ինչպես
պետք
է
պատասխանատվության
կանչվեն
ոստիկանները,
ովքեր
թույլատրելի
մակարդակը
գերազանցող
ուժ
են
կիրառել,
սակայն,
ձերբակալություններ
եւ
հետապնդումներ
չպետք
է
իրականացվեն
մարդկանց
նկատմամբ
զուտ
ցույցերին
մասնակցելու
կամ
կառավարության
դեմ
ուղղված
կարծիքներ
արտահայտելու
համար:
Հանձնակատարը
նաեւ
կոչ
է
անում
ազատ
արձակել
ձերբակալված
18 տարեկանից
ցածր
բոլոր
երեխաներին
այս
կապակցությամբ:
Թոմաս
Համմարբերգը
շեշտել
է
ձերբակալվածների
նկատմամբ
ցանկացած
անպատշաճ
վերաբերմունքի
դրսեւորում
կանխելու
անհրաժեշտությունը:Հանձնակատարի
խոսքերով,
մարտի
1-ին
հաջորդել
են
դեպքեր,
երբ
ձերբակալվածներն
իրենց
ընտանիքների
անդամների
հետ
կապվելու
կամ
փաստաբան
ունենալու
հետ
կապված
դժվարություններ
են
ունեցել
եւ
բացի
այդ,
նրանց
ձերբակալման
գրանցումը
որոշ
դեպքերում
չի
իրականացվել
ներպետական
օրենսդրությանը
համապատասխան:
Հանձնակատարը
նաեւ
տեղեկացրել
է
ձերբակալությունների
եւ
մի
քանի
դեպքերում
ոստիկանության
բաժանմունք
տեղափոխման
ընթացքում
վատ
վերաբերմունքի
վերաբերյալ:
Մարդու
իրավունքների
հանձնակատարը
առաջարկել
է
չեղյալ
հայտարարել
լրատվամիջոցների
եւ
խոսքի
ազատության
նկատմամբ
առկա
բոլոր
սահմանափակումները`
շեշտելով,
թե
գրաքննությունը,
որը
ներմուծվել
է
արտակարգ
իրավիճակի
հետ
միասին,
նպաստել
է
բնակչության
շրջանում
կատարվածի
շուրջ
ասեկոսներին
եւ
անհանգստությանը
այն
ժամանակ,
երբ
վստահության
վերականգնման
միջոցառումների
խթանման
կարիք
կար:
Այն
փաստը,
որ
որոշ
կառավարամետ
լրատվամիջոցներ
հակված
էին
պախարակել
ընդդիմությանը,
մինչ
ընդդիմադիր
մամուլը
չէր
շրջանառվում,
չի
նպաստել
կառուցողական
մթնոլոտին:
Թոմաս
Համմարբերգը
ողջունել
է
ցուցարարների
եւ
անցորդների
նկատմամբ
ոստիկանական
ուժերի
կողմից
իրականացված
բռնության
բոլոր
գործողությունների
ի
պաշտոնե
հետաքննություն
իրականացնելու`
Հայաստանի
գլխավոր
դատախազի
որոշումը,
ինչպես
նաեւ
երկրի
նախագահի
հայտարարությունը,
որ
մարդու
իրավունքների
ներկա
սահմանափակումներն
աստիճանաբար
կվերանայվեն
եւ
չեղյալ
կհայտարարվեն:
Իշխանությունը
սարսափած
է
18.03.2008,
Երեւան
Համաժողովրդական
շարժման
կենտրոնը
այսօր
տարածել
է
հայտարարություն,
որում,
մասնավորապես,
նշվում
է
հետեւյալը.
“Ապօրինի
մտցված
արտակարգ
դրության
ժամկետի
սպառումից
երեք
օր
առաջ
Հայաստանում
իշխող
վարչախումբը
հապշտապ
ու
արագացված
կարգով
ձեռնամուխ
եղավ
“Ժողովներ,
հանրահավաքներ,
եւ
ցույցեր
անցկացնելու
մասին”
ՀՀ
օրենքում
փոփոխություններ
ու
լրացումներ
կատարելուն:
Այդ
փոփոխությունները
խախտում
են
Եվրոպայի
Խորհրդի
Վենետիկյան
հանձնաժողովի
հետ
համաձայնեցված
գործող
օրենքի
սկզբունքները
եւ
հնարավորություն
են
տալիս
կամայականորեն
արգելել
ցանկացած
զանգվածային
միջոցառում:
Դրանով
կոպտորեն
խախտվում
են
ինչպես
Սահմանադրությամբ,
այնպես
էլ
համապատասխան
միջազգային
կոնվենցիաներով
ընդունված,
մարդու
իրավունքների
եւ
ազատությունների
կարեւորագույն
նորմերը,
ազատ
հանրահավաքների
հիմնարար
իրավունքը:
Անսքող
է
իշխանություններիª
հակասահմանադրական
այս
օրենքի
ընդունման
հետ
կապված
ցինիզմն
ու
անբարոյականությունը.
իրենք
հարձակվում
են
խաղաղ
ցուցարարների
վրա,
ջարդում
նրանց,
սադրանքներ
կազմակերպելով
գնդակահարում
անմեղ
ու
անզեն
մարդկանց,
ապա
սեփական
հանցագործությունները
հիմք
դարձնելով`
սահմանափակում
նույն
այդ
ցուցարարների
ազատ
հավաքվելու
իրավունքը:
Իշխանությունը
սարսափած
է,
որ
իր
ապօրինի
գործողություններիցª
մարտի
1-ին
խաղաղ
նստացույցը
դաժանաբար
ցրելուց,
նրա
մասնակիցների
նկատմամբ
ֆիզիկական
հաշվեհարդար
տեսնելուց,
կատարած
մարդասպանություններից,
հարյուրավոր
ձերբակալություններից
հետո
ոչ
թե
ոչնչացրել,
այլ
բազմապատկել
է
Շարժման
պոտենցիալը
եւ
իր
նկատմամբ
համաժողովրդական
ատելությունը:
Վարչախումբը
հասկանում
է,
որ
իր
գործունեությունը
հնարավոր
է
միմիայն
արտակարգ
դրության
պայմաններում,
ուստիեւ
սույն
օրենքով
պարզապես
խուճապահար
հավերժացնում
է
արտակարգ
դրությունը
Հայաստանում:
Չենք
կասկածում,
որ
միջազգային
հանրությունն
ու
նրա
իրավասու
կառույցները
համարժեք
գնահատական
կտան
ոչ
միայն
սեփական
ժողովրդին
խեղդելուն,
այլ
նաեւ
համամարդկային
արժեքները
անարգելուն
ուղղված
այս
քայլին:
Ոչ
մի
ժողովուրդ
չի
ընդունի
նման
անարգանք
ու
կապանքներ:
Առավել
եւսª
հայ
ժողովուրդը,
որը
վերջին
կես
տարում
համաժողովրդական
պայքարի
գնով
վերագտել
է
իր
արժանապատվությունն
ու
ազատության
ձգտումը:
Նման
պայմաններում
ժողովրդի
լիակատար
իրավունքն
էª
զանց
առնել
ապօրինի
արգելքը,
եւ
ինքնուրույն
վերահաստատել
միջազգայնորեն
սահմանված,
իր
երկրի
Սահմանադրությամբ
վավերացված,
հանրահավաքներ
անելու
իր
ազատությունը”:
ԼՈՒՌ
ԲՈՂՈՔԻ
ՇԱՐՔ
18.03.2008,
Երեւան
ՀՀ բոլոր այն քաղաքացիները, ովքեր ցանկանում են իրենց բողոքն արտահայտել մարտի 1-ի
առավոտյան և երեկոյան իշխանությունների կողմից կազմակերպած բռնությունների և
սպանությունների, նախընտրական շրջանում սկսված և մինչ օրս շարունակվող քաղաքական
հետապնդումների, ձերբակալությունների և դատավարությունների նկատմամբ, և սգում են
մարտի 1-ի իրադարձությունների զոհ դարձած բոլոր անձանց հիշատակը հրավիրվում են
մասնակցելու Լուռ Բողոքի Շարք ակցիային
Մարտի 21-ին` ուրբաթ օրը, ժամը 17:00-19:00
կազմվում է բողոքի շարք, որը ձգվելու է Ազատության հրապարակից մինչև Ա.Մյասնիկյանի
արձանը` ըստ հետևյալ սխեմայի. Ազատության հրապարակàՀյուսիսային
պողոտաàԱբովյան
փողոց (Մարկո Պոլոյի և Սիլ Պլազայի դիմացով)àՀանրապետության
հրապարակ (Արտ.գործ. նախարարության և Մարիոթ-Արմենիա հյուրանոցի դիմացով)à |
