|
ՊԱՅՔԱ՛Ր,
ՊԱՅՔԱ՛Ր,
ՄԻՆՉԵՎ
ՎԵ՛ՐՋ
ընդհատակյա
թերթ
www.Payqar.org
11.03.08
Դավիթ
Շահնազարյան.
«Պայքարը
նոր
է
սկսվում»
http://zhamanak.com/article/8603/
8:08 Yerevan | 4:08 GMT | Tuesday 11 March 2008
«Այն,
ինչ
Ռոբերտ
Քոչարյանը
մարտի
1-ին
իրականացրեց
Երեւանում`
հանցագործություն
էր
ոչ
միայն
հայ
ժողովրդի
նկատմամբ,
այլեւ
մարդկության
հանդեպ.
նա
կրակ
բացեց
ժողովրդի
վրա,
ինչի
համար
նախատեսված
է
միջազգային
պատասխանատվություն`
Հաագայի
դատարանում»,
-
համոզված
է
«ԺԵ»-«ԺԼԱ»-ի
զրուցակից`
ՀՀՇ
հիմնադիր
անդամ,
1991-1999թթ.
ԱԺ
պատգամավոր,
ՀՀ
առաջին
նախագահ
Լեւոն
Տեր-Պետրոսյանի
հատուկ
հանձնարարություններով
դեսպան,
1994-1995թթ.
Ազգային
անվտանգության
պետական
վարչության
ղեկավար
Դավիթ
Շահնազարյանը:
-Պարոն
Շահնազարյան.
մարտի
1-ի
ողբերգական
իրադարձություններից
հետո
Ձեր
անունը
մի
քանի
օր
շարունակ
տարբեր
պաշտոնյաներ
եւ
իշխանական
լրատվամիջոցներ
հնչեցնում
էին`
կապելով
այդ
դեպքերի
հետ:
Ի՞նչ
է
իրականում
տեղի
ունեցել
մարտի
1-ին
Երեւանում,
եւ
ի՞նչ
գնահատական
կտաք
այդ
իրադարձություններին:
-
Օգտվելով`
մարտի
1-ից
հետո
ինձ
ընձեռված
այս
առաջին
հնարավորությունից`
խորապես
եւ
անկեղծորեն
ցավակցում
եմ
մարտի
1-ին
բոլոր
զոհվածների
հարազատներին
եւ
մտերիմներին:
Իմ
անունը
շոշափելու
առիթով
այդ
պաշտոնյաներին
ձեր
թերթի
միջոցով
ես
արդեն
պատասխանել
եմ
(Դ.Շահնազարյանը
մեր
թերթի
մարտի
6-ի
համարում
ասել
էր.
«Այս
հսկայածավալ
տեղեկատվական
շրջափակման
ու
պաշտոնական
տոտալ
կեղծ
տեղեկատվության
տարածման
պայմաններում
Քոչարյանը
կամ
որեւէ
այլ
պաշտոնատար
անձ,
որոնք
ուղղակիորեն
կրում
են
մարտի
1-ի
սպանությունների
եւ
այլ
հանցագործությունների
ողջ
պատասխանատվությունը,
թող
չփորձեն
հոլովել
իմ
անունը`
համեմելով
այն
կեղծիքով
ու
ստով».-
հեղ.):
Ինչպես
գիտեք,
մարտի
1-ի
վաղ
առավոտյան
իշխանությունները
հատուկ
ստորաբաժանման
զորքերով
հարձակում
են
գործել
Ազատության
հրապարակում
անցկացվող
խաղաղ
նստացույցի
հազարավոր
մասնակիցների
եւ
նրանց
վրանների
վրա.
ընդ
որում,
այդ
գործողությունները
իրականացվել
է
առանց
որեւէ
նախազգուշացման:
Այն
բանից
հետո,
երբ
հատուկ
նշանակության
զորքերը
մտել
են
Ազատության
հրապարակ
Տեր-Պետրոսյանը
խոսափողով
դիմել
է
թե
նստացույցի
մասնակիցներին,
թե
ոստիկանական
զորքերին`
ասելով
հետեւյալը.
«Խնդրում
եմ
պահպանել
հանգստություն.
ոստիկաններ
են
եկել,
տեսնենք
ինչ
են
ուզում»,
այնուհետեւ
դիմելով
ոստիկաններին
Տեր-Պետրոսյանը
նշել
է`
«նստացույցին
մասնակցում
են
կանայք
եւ
երեխաներ,
վրաններում
կան
կանայք
եւ
երեխաներ,
խնդրում
եմ
հաշվի
առեք
դա».
դեռ
խոսքը
չավարտած
հատուկ
ջոկատայինները
մահակներով,
վահաններով,
էլեկտրաշոկով,
հատուկ
միջոցներով,
ինչպես
հետագայում
պարզվեց`
նաեւ
արցունքաբեր
գազ
կիրառելով
սկսել
են
հարձակումները,
նաեւ`
Մաշտոցի,
Թումանյանի,
Սայաթ-Նովայի
փողոցներում:
Դրան
հաջորդած
իրադարձությունների
մանրամասները
Տեր-Պետրոսյանը
մարտի
1-ի
առավոտյան,
տնային
կալանքի
մեջ
գտնվելով,
ժամը
11.00-ին
հրավիրած
իր
մամուլի
ասուլիսում
արդեն
ներկայացրել
է:
Ազատության
հրապարակի
շրջակայքում
իրականացված
գործողություններից
մի
քանի
ժամ
անց,
արդեն
Ֆրանսիայի
դեսպանատան
մոտ,
Մյասնիկյանի
արձանին
հարակից
հրապարակում,
երբ
ես
եկա
այդտեղ,
կարծում
եմ`
100 000-ից
ավելի
մարդ
էր
հավաքված:
Ակնհայտ
էր,
որ
բավական
լարված,
պայթունավտանգ
իրավիճակ
էր`
հատուկ
ստորաբաժանումները
զինված
էին
մահակներով,
վահաններով.
նաեւ
ջրցան
մեքենաներ
կային,
եւ,
ի
դեպ,
զորքերը
կանգնած
էին
ժողովրդից
կես
կամ
մեկ
մետր
հեռավորության
վրա`
դեմ
առ
դեմ:
Բացի
այդ,
հատուկ
ստորաբաժանումները
ժողովրդին
բաժանել
էին
մի
քանի
հատվածների.
մարդկանց
խմբերը
միմյանցից
կտրված
էին,
ժողովրդի
եւ
հատուկ
ջոկատայինների
միջեւ
անընդհատ`
հաճախ
բավական
սուր
վիճաբանություններ
էին
ծագում:
Պետք
է
նկատել,
որ
մարդիկ
արդեն
տեղյակ
էին,
թե
ինչ
է
տեղի
ունեցել
վաղ
առավոտյան
Ազատության
հրապարակում,
եւ
հասարակությունը
չափազանց
բորբոքված
էր,
զայրացած.
ավելին`
այդտեղ
կային
նաեւ
Ազատության
հրապարակի
դեպքերի
ականատեսներ,
իրավիճակը
իսկապես
լարված
էր:
Պետք
է
շեշտեմ
նաեւ,
որ
դա
ինքնաբուխ
հանրահավաք
էր`
այն
չուներ
կազմակերպիչներ:
Այդ
իրավիճակում
միայն
մեկ
խնդիր
կար.
հարկավոր
էր
անմիջապես
հեռացնել
ոստիկանական
զորքերը,
որովհետեւ
այնպիսի
իրադրություն
էր
ստեղծվել,
որ
հնարավոր
էր
անգամ
առանց
հրամանի
բախումներ
բռնկվեին:
Ի
դեպ,
նշեմ,
որ
ինքս
նկատեցի
մի
քանի
անձանց,
որոնք
ակնհայտորեն
սադրիչներ
էին,
օլիգարխների,
այսպես
կոչված`
թիկնազորից,
որոնց
դեմքով
բոլորս
էլ
ճանաչում
ենք:
Անմիջապես
սկսեցինք
խոսել,
կարելի
է
ասել`
բանակցել
գեներալներ
Աֆյանի
եւ
Գիզիրյանի
հետ.
ի
դեպ,
ներկա
էր
նաեւ
մարդու
իրավունքների
պաշտպանը,
ով
իրեն
պատշաճ
դրսեւորեց`
նա
եւս
ձգտում
էր
լիցքաթափել
լարված
մթնոլորտը:
Ինչեւէ,
գեներալներն
առաջարկեցին
ժողովրդին
«տեղափոխել»
Մատենադարան:
Ժողովրդի
պահանջը
մեկն
էր.
մարդիկ
սպասում
էին,
պահանջում
էին
Լեւոն
Տեր-Պետրոսյանին,
որովհետեւ
արդեն
տեղյակ
էին,
որ
նա
գտնվում
է
տնային
կալանքի
մեջ:
Ի
սկզբանե
ասեմ,
որ
ժողովրդին
տեղափոխել
Մատենադարան
անհնար
էր,
քանի
որ
ժողովուրդը
առանց
Տեր-Պետրոսյանի
չէր
շարժվի
այդտեղից,
ժողովուրդը
կենթարկվեր
բացառապես
նրա
կոչերին
եւ,
իմիջիայլոց,
գիշերը
ժամը
3.00-ին
ժողովուրդը
ցրվեց
հենց
Տեր-Պետրոսյանի
հորդորով:
Ապա.
ժողովրդի
շարժը
դեպի
Մատենադարան
կնպաստեր
սադրանքների
հրահրման,
անկարգությունների
մի
նոր
փուլի
մեկնարկին:
Եվ
հաջորդ
կարեւոր
հանգամանքը`
անթույլատրելի
էր,
որպեսզի
Ազատության
հրապարակում
տեղի
ունեցած
այդ
դաժան
ծեծուջարդից
ու
բռնություններից
հետո
100 000-ից
ավել
մարդ
անցներ
Օպերայի
շրջակայքով`
ուր
տեղակայված
էր
զինուժ
եւ
տեխնիկա:
Երբ
գեներալների
կողմից
առաջարկ
եղավ
ժողովրդին
«տեղափոխել»
Մատենադարանի
դիմացի
հրապարակ,
ի
պատասխան
դրան
ես
գեներալներին
ասացի,
որ
հարկավոր
է
ետ
քաշել,
հեռացնել
զորքերը,
բացել
հատուկ
ստորաբաժանումների
շղթաները,
ինչի
արդյունքում
ժողովուրդը
մասնատվել
էր:
Գեներալները
համաձայնեցին,
ասացին,
որ
եթե
ես
հայտարարեմ
դեպի
Մատենադարան
շարժվելու
մասին,
իրենք
զորքերը
ետ
կքաշեն:
Ես
ոստիկանական
մեքենայի
բարձրախոսով
դիմեցի
ժողովրդին`
նախ
նշեցի,
որ
սա
ինքնաբուխ
հանրահավաք
է,
չունի
կազմակերպիչներ,
այնուհետեւ
հայտարարեցի,
որ
պետք
է
շարժվել
դեպի
Մատենադարանի
տարածք:
Դրանից
անմիջապես
հետո
զորքերը
իսկապես
սկսեցին
ետ
քաշվել,
իրավիճակը
փոքր-ինչ
հանդարտվեց,
սակայն
ժողովուրդը
շարունակում
էր
պահանջել
Լեւոն
Տեր-Պետրոսյանի
անձնական
ներկայությունը
եւ
ակնհայտ
էր,
որ
որեւէ
ուղղությամբ
այդտեղից
չէր
շարժվելու,
ինչի
մասին
ես
հայտնեցի
գեներալներին:
Ի
դեպ
|
